دوستان حتما پست قبلی رو هم مطالعه کنید
وقتی فرید و حاج عمو به خانه رسیدند , خاله زهراتنها بود .
- یا الله . یا الله . حاج عمو بفرمایید . منزل خودتونه .
- بفرمایین . حاج آقا . خیلی خوش اومدین .
- سلام حاج خانم . میبخشین مزاحم شدیم .
- خواهش می کنم . اینجا منزل خودتونه .
- خاله دایی فرهاد کجاست ؟
- نمیدونم . بعد از رفتن تو , اونم شال و کلاه کرد و رفت بیرون .
- نگفت کجا میره ؟ نمیشد تو این وضعیت شما رو تنها نمیذاشت ؟
- گفت میخواد بره پیش رفیقش . اسمش چی بود ؟ آها یادم اومد . اسمش هوشنگ بود .
- خب . حال سعید چطوره ؟
- من جای زخمش رو با پارچه بستم , تا خونریزیش بند بیاد .
صدای در خبر آمدن تازه واردی را میداد . فرید به سرعت برای باز کردن در از جای بلند شد . زن مسنی که چادر سیاهی به سر داشت و از پشت رو بودن چادرش میشد حدس زد که با عجله خود را به آنجا رسانده با چهره ای مضطرب پشت در ایستاده بود . فرید در همان اولین برخورد فهمید این زن باید مرضیه خانم , مادر سعید باشد و تعارف کرد تا داخل شود . پشت سر او منیژه و به فاصله چند ثانیه احمد آقا و دکتر نیکزاد وارد شدند . زن مسن با دیدن پسرش بی اختیار بر پهنه صورتش اشک جاری شد ولی به امر دکتر مجبور شد که گوشه ای آرام بایستد تا دکتر دست بکار شود . هنوز دکتر کارش را شروع نکرده بود که در به شدت به صدا در آمد . فرید بار دیگر برای گشودن در به طرف حیاط رفت . صدای همهمه و صدای کوبیده شدن در, نگاه افرادی که در اتاق بودند را بطرف حیاط متوجه کرد . چند فرد مسلح با لباس شخصی در حالیکه فرید را به زور هل میداند , وارد حیاط شدند . با دیدن این صحنه مادر سعید ناله ای کرد و از هوش رفت . مامورها سریع خود را به بالای سر سعید رساندند و وقتی مقاومت احمد آقا و حاج عمو را دیدند با تهدید اسلحه سعید را از جایش بلند کرده و در مقابل دیدگان حیرت زده اطرافیان با خود از خانه خارج کردند . در هنگام خروج ماموری که از رفتارش مشخص بود سرکرده این گروه است رو به خاله زهرا کرد و به آرامی گفت :
- برین خدا رو شکر کنین . اگه پسرتون عاقل نبود و خودش این خبرو به ما نمیداد , الان همه تون باید میرفتین اونجایی که عرب نی انداخت . پناه دادن به یه خرابکار گناهش کمتر از خرابکاری و توطئه علیه شخص اول مملکت نیست .
- ای گور پدر شما و اون شخص اول مملکتتون .
هنوز جمله خاله زهرا کامل نشده بود که سیلی محکم مرد بر گونه اش نشست و خون گرم و سرخ از کنار لبانش سرازیر شد . فرید با دیدن این صحنه به ببری زخم خورده بدل شده بود ودر یک آن از میان دست ماموران خود را رها ساخت و به طرف سرکرده آنان هجوم برد , ولی هنوز چند قدمی از جایش دور نشده بود که ضربه سنگینی بر سرش خورد و پس از آن چشمانش سیاهی رفت و دیگر چیزی نفهمید و مانند آواری برروی سنگ فرش حیاط فرو ریخت .
وقتی چشمان فرید باز شد , همه چیز تمام شده بود و او که هنوز به خاطر نمی آورد چه اتفاقی افتاده با تعجب اطراف خود را می نگریست . پس از چند لحظه که افکار خود را متمرکز کرد با دیدن ضجه های جانسوز مادر سعید و صورت مغموم اطرافیان توانست همه چیز را بیاد آورد . خاله زهرا که از این اتفاقات شوکه شده بود جمله سرکرده مامورها چون صدای پتکی در مغزش تکرا میشد . " پسر تون " " پسر تون " منیژه سعی داشت که مادر سعید را آرام کند .
وقتی همه خانه را ترک کردند , فرید حس عجیبی داشت و علامت سوال بزرگی در ذهنش ایجاد شده بود که هر چه در زوایای ذهنش جستجو میکرد نمی توانست جوابی برای آن بیابد . چه کسی این خبررا به گوش ماموران رسانده بود . خاله زهرا پیوسته در زیر لب چیزی زمزمه میکرد که برای فرید نامشخص و نامفهوم بود . شب هنگام وقتی فرهاد به خانه برگشت , خاله به حالت خشم پرسید :
- تا حالا کجا بودی ؟
- رفته بودم پیش رفیقم .
- کدوم رفیقت ؟
- این سوالا یعنی چی ؟
- پرسیدم کدوم رفیقت ؟
- پیش حسن . گفته بودم که .
- ولی تو که گفتی میری پیش هوشنگ .
- خب حالا چه فرقی میکنه . حسن یا هوشنگ ؟
- میگن آدم دروغگو کم حافظه است .
- حالا چی شده که این طور دارین سین جیم میکنی ؟
- امروز مامورا اومدن و سعید رو از اینجا بردن . خدا نگذره از اونیکه رو مهمون شمشیر میکشه . روی کوفیان رو هم سفید کرده .
- آبجی این چه حرفیه ؟ ا ا ا نکنه شما ....
- من هیچ فکری نمی کنم .....
.... چند روزی از دستگیری سعید توسط مامورین میگذشت و هنوز هیچکس خبری از او نداشت . در طول این روزها فرید برای گرفتن خبر بارها به تنهایی به خانه مادرسعید سرزده بود و گاهی هم که به همراه خاله زهرا به آنجا میرفت از هیچ کمکی فروگذار نمیکرد . روزی به هنگام عصر وقتی از خانه یکی از شاگردانش بر میگشت تصمیم گرفت بین راه سری به خانه حاج عمو زده و سراغی از سعید بگیرد . وقتی در زد منیژه با خوش رویی دررا برای او گشود .
- سلام آقا فرید.
- سلام . ببخشین مزاحم شدم . حاج آقا تشریف دارن ؟
- بله . بفرمایین تو .
- نه مزاحم نمی شم .
- تعارف نکنین . بفرمایین . پدر بزرگ از دیدن شما خیلی خوشحال میشن .
صدای حاج عمو که منیژه را مخاطب قرار داده بود بگوش رسید :
- کیه دخترم ؟
- بابا بزرگ آقا فریده .
- خوب چرا تعاریف نمکنی بیان تو !....
وقتی فرید داخل شد , حاج عمو با خوشرویی به او خوش آمد گفت و پس از احوال پرسی گفت :
- خب پسرم چه عجب از این ورا . اتفاقا میخواستم در مورد کاری باهات صحبت کنم . خوب شد که خودت اومدی .
- راستش حاج عمو اومدم خبری از سعید بگیرم . شما خبری ازش ندارین ؟
- آقا فرید ماهم مثل شما بی خبریم . احمد آقا خیلی جا ها سر زده ولی هیچ خبری از این بنده خدا نیست . اینطوری که بوش میاد باید تحت نظر ساواک باشه . بیچاره مرضیه خانم . خدا میدونه حالا چی میکشه .
- اتفاقا چند روز پیش با خاله رفتیم خونه شون . زن بیچاره حال و روز خوبی نداشت .
- خدا بهش صبر بده .
- خب حاج عمو فرمودین کاری باهام داشتین . من در خدمتم .
دراین هنگام منیژه با سینی شربت وارد شد و ابتدا سینی را مقابل حاج عمو و سپس مقابل فرید گرفت .
- خیلی ممنون از لطفتون . راضی به زحمت نبودم .
- خواهش میکنم , چه زحمتی ؟
این را گفت و از اتاق خارج شد . حاج عمو ادامه داد :
- آقا فرید , منیژه تنها نوه و تنها همدم منه . مادرش که تنها بچه من بود وقتی اونو بدنیا آورد خودش سر زا رفت و پدرش هم بعد از مدتی مجددا ازدواج کرد و رفت دنبال زندگی خودش . از اون موقع این دختر شده مونس من و تنها یادگار دخترم که جوون مرگ شد . حالا داره یواش یواش بزرگ میشه . دلم میخواد تا زنده ام ببنیم که به یه جایی رسیده . درساش بد نیست ولی خوب کمک لازم داره . الان که سال جدید شروع شده , دوست دارم اگه میتونی تو درسا کمکش کنی .
- حاج عمو شما امر بفرمائین . من هر کمکی از دستم بر بیاد در خدمتم . فقط باید با خودشون صحبت کنم ببنیم چه درسایی رو مشکل دارن تا برنامه بذاریم .
- ممنون پسرم . میدونستم که میتونم روت حساب کنم .
- امیدوارم کاری از دستم بر بیاد .
- منیژه ! دخترم !
- بله بابا بزرگ .
- بیا ببین آقا فرید چه سوالی داره . ایشون قبول کردن که تو درسا بهت کمک کنن .
منیژه در حالیکه لبخند ملیحی به لب داشت وارد شد . وقتی فرید به چهره دخترک خیره شد بی اختیار سرش را پائین انداخت . انگار قدرت آنکه سرش را بالا بگیرد نداشت . در حالیکه آشکارا صدایش میلرزید پرسید :
- منیژه خانم من میخواستم بدونم که شما تو چه درسایی مشکل دارین ؟
- راستش , بیشتر درسایی مثل ریاضیات و جبر و ....
- خب . اکثر دانش آموزا تو همین درسا مشکل دارن . من روزای پنج شنبه و جمعه کلاس ندارم . شما هر وقت که وقتتون خالیه بگین تا من وقتمو تنظیم کنم .
- پنجشنبه ها از ظهر به بعد و جمعه ها هم تا ظهر بیکارم .
- خب پس برنامه مون میشه 3 تا 6 روزهای پنجشنبه و 9صبح تا 12 روزهای جمعه . شما مشکلی ندارین .
- نه . خیلی خوبه . شما زبان خارجه هم میتونین کمکم کنین .
- بله . البته , شما که انتظار ندارین من معجزه کنم ؟
- نه چطور مگه !؟
- آخه زمانی موفقیت شما تضمین میشه که خودتونم با من همکاری کنین و علاقه نشون بدین .
- من خودم این پیشنهاد رو به بابا بزرگ دادم . چون خودمم علاقه دارم .
طرز ادای این جملات جوری بود که فرید با شنیدنش لرزشی خفیف در دل خود احساس کرد . هر چند خود علت این حالت را نمی دانست ولی انگار ندایی درونی به او نهیب میزد که ماندن او بیشتر از این جایز نیست . پس با عجله بلند شد و قصد عزیمت نمود . وقتی از خانه خارج میشد , منیژه که تا دم در حیاط اورا مشایعت میکرد با لبخندی دلنشین و ادای جمله "بامید دیدار" با او خداحافظی کرد . در طول مسیر فرید بارها درباره این حالت عجیب و ناشناس از خود پرسید ولی وقتی پاسخی برای آن نیافت , آنرا به حساب یک خجالت ساده گذاشت .
در سر سفره شام فرهاد که معلوم بود از واقعه ای خوشحال است با لودگی مجلس گرمی میکرد . خاله زهرا که چند روزی بود با او سر سنگین بود با ترش رویی گفت :
- بهتره اگه احترام خیلی چیزا رو نداری , احترام سفره رو داشته باشی .
- ا ا ا ا آبجی , مگه من چیکار کردم که شما ناراحت شدین .
- هیچی . لودگی و خوشمزگیت رو نیگردار واسه بعد شام . بهتره سر سفره آروم غذاتو بخوری و بری کنار .
- بابا تو این خونه نمیشه آدم واسه چند ساعت هم خوش باشه ؟! مارو باش گفتیم الان خواهرمون ذوق میکنه میپرسه چه خبره؟
- اول شامتو بخور بعد اگه دوست داشتی مثل آدم بگو چه خبره .
- شما اصلا با من مثل یه بچه رفتار میکنین . من الان 23 سالمه . دیگه بچه نیستم که اینطوری بهم امرو نهی میکنین .
- فرهاد تو اگه 50 سالتم باشه مغزت به اندازه یه بچه 7 ساله است .
فرهاد که دیگر از دست غرولندهای خواهرش عاصی شده بود با عصبانیت اتاق را ترک کرد .
- خاله چرا اینقدر سر بسرش میذارین . دایی فرهاد که حرف زشتی نزد .
- فرید بهتره تو این مسئله دخالت نکنی . دلم از دست این برادر ته تغاری خونه . چند سال جوونیمو ریختم به پای این لندهور , شاید یه روزی آدم بشه و مثل بقیه زندگی سالمی رو شروع کنه . ولی حیف .
- خاله جون , چون شما میگین , من دخالت نمی کنم . ولی بهتره کمی باهاش نرمتر رفتار کنین .
- شاید تا اینجاشم خیلی باهاش نرم بودم . اگه نصف تو قدر شناس و عاقل بود , حاضر بودم هرکاری براش انجام بدم .
پس از شام فرید فنجان های چایی را پر کرد و یکی از آنها را مقابل خاله اش گذاشت و بعد با سینی چایی و سه تار از اتاق خارج شد . پاییز تازه شروع شده بود و آرام آرام جبر سرما پنجره ها را بروی مردم شهر بسته بود . فرهاد روی پله ها نشسته و محو تماشای رقص آتشی بودکه در میان سطل حلبی شعله میکشید .
- داش فرهاد خوب واسه خودت خلوت کردی ؟
- فرید میبینی . ما ایرانی ها از وقتی یادمون میاد هر جا آتشی می بینیم دورش جمع میشیم و از نیگا کردن به اون لذت می بریم . این علاقه بر میگرده به سنتهای اجداد ما .
- این زیبایی و گرمای آتیشه که ما هارو دور خودش جمع میکنه . ما ایرانی ها همیشه عاشق زیبایی ها بوده ایم . چه زیبایی آتیش , چه زیبایی برف و چه زیبایی برگریزان پاییزی .......
نغمه محزون ساز با آوای شاخ و برگ درختان که در قساوت باد بخود می پیچیدند , در هم آمیخت . بعد از چند دقیقه فرید با تعجب پرسید :
- راستی امشب چه خبر بود ؟ کبکت خروس میخوند ؟ خبریه؟
فرهاد با تکه ای چوب آتش را جابجا کرد و گفت :
- آره . فردا صبح بازم قراره برم بندر. اگه بتونم کارمو خوب انجام بدم , دیگه لازم نیست واسه کار برم بندر . بعداز اینکه برگردم میرم تو دفتر مرکزی کار میکنم .
- به به , چطوری تونستی تو این مدت کوتاه خودتو به اینجا برسونی ؟
- سری پیش که رفتیم بندر , معاون شرکت آقای نوروزی هم اونجا بود . موقع برگشتن بین راه راننده آقای نوروزی که انگار سر شب زیاده روی کرده بود , کم مونده بود ماشین رو چپ کنه . واسه همین هم به دستور آقای نوروزی من جای اونو گرفتم . نصفه های شب بود که از پشت سر یه ماشین با سرعت خودش رو رسوند و شروع کرد به چراغ دادن . معاون رو صندلی عقب ماشین خواب بود . آروم ماشینو کشیدم کنار جاده . ماشین اونا هم پشت سر ماشین ما به فاصله ای کوتاه نیگر داشت و یه نفر که به ظاهر لباس نظامی تنش بود خودشو به ماشین ما نزدیک کرد . داشتم از آینه نیگاش میکردم . یه آن دیدم که انگار, دست کرد بغلش و یه اسلحه بیرون آورد . خیلی ترسیده بودم ولی خودم رو نباختم . مرد به محض اینکه رسید کنار ماشین اسلحه رو بلند کرد و به طرف سر معاون نشونه رفت . اگه یه کم دیر جنبیده بودم مغز نوروزی رو کف ماشین پخش شده بود . منکه از قبل خودمو برای یه اتفاق بد آماده کرده بودم قبل ازاینکه صدای شلیک بلند شه جلدی گاز ماشین رو گرفتم و از معرکه فرار کردم . بیچاره نوروزی که تازه از خواب شیرین بیدار شده بود تا چند دقیقه زبونش بند اومده بود و نمی تونست حرف بزنه . وقتی مطمئن شدم که در تعقیبمون نیستن و نوروزی هم حالش جا اومد جریان رو براش تعریف کردم و اونم که تازه فهمیده بود از چه خطری جسته بهم گفت که بی توقف تا تهرون برونم . بعدا فهمیدم که اونایی که قصد داشتن نوروزی رو بکشن از طرف رقبای تجاری شرکت بودن که با از دور خارج کردن شرکت ما میخوان بازار رو دست خودشون بگیرن . وقتی رسیدیم اینجا نوروزی در مورد من با رئیس صحبت کرد و قرار شد بعد از اینکه این بار رو به تهران رسوندم , دیگه تو دفتر مرکزی مشغول شم . تازه این دفعه به سفارش آقای نوروزی قرار شده بیست هزار تومن هم پاداش بگیرم .
- مگه کار این شرکت چیه که یه همچی رقیبایی داره .
- گفتم که پخش دارو و مواد شیمیایی .
- خودت چیزی رو که میگی باور میکنی ؟
- یه بار که گفتم . من کاری به این کارا ندارم . اونا میگن دارو پخش میکنن , منم میگم دارو پخش میکنن . همین .
- باشه . فقط مواظب خودت باش . میدونی که خاله چقدر نگرانته .
- آره بابا . این آبجی ما هم که همیشه نگرانه . اگه دوست داری میتونم تورو هم معرفی کنم . حتما تو این دم و دستگاه واسه تو هم کاری پیدا میشه .
- نه داش فرهاد . ما به همین درآمد کم تدریس خصوصی قانع ایم . راستی نگفتم , امروز حاج عمو ازم خواست تا به نوه اش تو درساش کمک کنم .
- آخی آقا معلم , فکر میکنی روزی چند ساعت باید تدریس کنی تا بتونی بعد از بیست سال یه ماشین قراضه بندازی زیر پات ؟
- ما به همین دوچرخه هم قانع ایم .
- ولی من قانع نیستم . دلم نمی خواد یه عمر نوکری دیگرون رو بکنم . میخوام واسه خودم آقا باشم . میخوام هروقت جایی میرم همه به خاطر من از جاشون بلند شن . من نمی خوام که دیگرون پاشونو بذارن رو شونه های من و خودشونو بکشن بالا . پس به این چیزا قانع نیستم .
ادامه دارد ......
دوستان حتما پست قبلی رو هم مطالعه کنید
